Atlas Zbuntowany jest taką książką po której zmienia się percepcja. Nagle okazuje się, że otaczająca rzeczywistość, albo raczej zaklinanie rzeczywistości przez lokalnych i współczesnych brahminów jest marną inscenizajcą jednego z rozdziału książki. Jest też dobrą odtruką na kolektywistyczno-emocjonalną-metafizyczną-gwałcącą-rozsądek edukacje wykładaną w reżimowych szkołach. A oto fragment o przyczynowości:

Kiedykolwiek buntujesz się przeciwko zasadzie przyczyny i skutku, kieruje tobą oszukańcze pragnienie, nie aby przed nią uciec, lecz gorzej; aby ją odwrócić. Pragniesz niezasłużonej miłośći, jak gdyby miłość, czyli skutek, mogła ci nadać osobistą wartość, czyli przyczynę - pragniesz niezaslużonego podziwu, jak gdyby podziw, czyli skutek, mógłby dać ci cnotę, czyli przyczynę - pragniesz niezasłuzonego bogactwa, jak gdyby bogactwo, czyli skutek, mogło dać ci umiejetność, czyli przyczynę - błagasz o miłosierdzie, miłosierdzie, nie sprawiedliwość, jakby niezasłużone przebacznie mogło wymazać przyczynę tego błagania. I dla tych drobnych paskudnych krętactw popierasz doktryny swoich nauczycieli, kiedy już idą a całego, głosząc, że wydawanie - skutek - tworzy bogactwo - przyczynę; że narzędzia - skutek - tworzą inteligencję - przyczynę; że twoje pragnienie seksualne - skutek - tworzą twoje wartości filozoficzne - przyczynę.

Kim jest Jan Galt?